عاشوراي61- عاشوراي88- عاشوراي92
مردان کارزار سياست، بايد بدانند و آگاه باشند که بر روزگار، زمانههايي ميگذرد که فعل قبيح در گروههايي از مردم، چنان اپيدمي و همهگير ميشود که ذهن نادقيق، ممکن است آن را معمولي و سهل بگيرد، ولي فقط در چرخش روزگار است که معلوم ميشود که آن فعل، تا چه اندازه قبيح بوده است.
نمونه تام اين دست رويدادها و آن دست چرخش روزگارها، ماجراي عاشوراي سال شصت و يک هجري است که در آن هنگام، سي هزار نفر گمان کردند که در دست زدن به سبعانهترين جنايتها، مرتکب فعل معمول ميشوند، ولي اندکي از چرخش روزگار، بر خود آنها معلوم کرد که مرتکب شنيعترين افعال تاريخ شدهاند.
نمونه ديگر رفتارهاي شنيع معمول در جماعتهاي خودفريفته، عاشوراي هشتاد و هشت خورشيدي بود که عدهاي چنان دور هم گرم سياهکاري شدند و کارهاي قبيح انجام دادند، که وحشيانه، بر برهنه ساختن يک جوان، صحه گذاشتند. البته پيش از آن، به هتک حرمت مام ميهن مشغول بودند، ولي برهنه ساختن آن جوان، سمبلي شد براي آشکار شدن خداجو نبودن و شيطانصفتي فتنهگران، پس از شش ماه سياهکاري و شيطانصفتي.
اين روزها، استقبال اصلاحطلبان از رويدادهاي اوکراين، نمونه ديگري شده است که نشان ميدهد، خط سياهکاري در اين جماعت ناتمام است. اتفاقات جاري در اوکراين، نشان دهنده آن است که اصول مسلم حقوق بين الملل، به طرز قبيحي در حال نقض هستند، بدون آنكه سخني به اعتراض از سوي نهادهاي جمعي دنيا برآيد. انگار، ديگر، مداخله بيپرده در امور داخلي يک کشور، و نقض استقلال يک دولت ملت، يک اصل به رسميت شناخته حقوقي نيست. از آن بدتر، مردمي هستند که خودشان به سياستمداران خارجي خوشامد ميگويند تا کشور خود را به آنها بفروشند.
ماجراي اوکراين که انگار به دهان روشنفکر کارگزار و اصلاحطلب شيرين آمده، استمرار همان خطي است که مجوزهاي سازمان ملل به ناتو براي مداخله در کشورها، و بروز جنگ نيابتي در سوريه تبلورهاي يک اپيدمي غيرمنطقي و هولناک هستند، که لشکرکشي سبعانه غرب و غربگرايان را مشروع جلوه ميدهد.
آيا با تکرار آغاز قرن بيستم مواجهيم، وقتي که نيهيليسم پايان قرني، نخبگان و تودههاي مردم را کرخت کرد تا رفتارهاي شنيع را تحمل کنند؟ آيا دنيا، مجدداً به سوي ناکجاآبادي از شر و شرارت رهسپار است؟
حکايت روشنفکر کارگزار و اصلاحطلب
حکايت روشنفکر کارگزار و اصلاحطلب هم، حکايت غرقه شدن در چنين پنداري است: رفتارهاي شنيع معمول در جماعتهاي خودفريفته.
از وانفساي هشتاد و هشت که به همين جهت وانفسا بودن، "فتنه" نام گرفت، روشنفکر کارگزار و اصلاحطلب در محافل خود گير کرد، و کارهاي ناگفتني از او سر زد، شيوههاي شرمآوري براي رسيدن به مقاصد نامشروع خود انتخاب نمود، و بيپرده به مردم خويش خيانت ورزيد. جالب آن که هنوز بيدار نشده است و ادامه ميدهد. او به بيشرميهاي خود ادامه ميدهد. وقتي روشنفکر کارگزار و اصلاحطلب، که کشور خود را لااقل براي نيم قرن عقب انداخته، بيشرمانه از "بخشش دو جانبه" حرف ميزند، اين نشان ميدهد که اين روشنفکر، به مصيبت اشقياي کربلا گرفتار است. در گروهي براي خود ميگويند و براي خود هورا ميکشند. البته او از بيشرميهاي خويش، طرفي نبسته است و نميبندد، ولي آن چه براي خود ميافزايد، سياهرويي و سياهروزي در حافظه تاريخي ملت است. آنها گرماند و خطاهايشان از شماره برون تاخته.
وقتي روشنفکر کارگزار و اصلاحطلب، طوري به بازتاب ويژه و جانبدارانه وقايع اوکراين در مطبوعات زنجيرهاي مشغول است، تو گويي آنها آرزو ميکنند که در سفارت انگليس باز شود، و آنها ضمن تناول مجدد پلو در باغ سفارت، سفير انگليس را به مداخله در کشور خود فرا بخوانند، معلوم ميشود که اين روشنفکر به مصيبت اشقياي کربلا گرفتار است؛ در گروههايي گير کرده است که پيوسته براي او هورا و هوار ميکشند.
وقتي پرده از وقايع تلخ سفارت يونان، روبهروي اسنودنخانه سابق آمريکا، و وطنفروشي بيپرده آن دو نفر، و همچنين، دم و دستگاه مسئولي که پس از آن رويداد سياه، حتي از احضار سفير يونان پرهيز کرد؛ اينها وقايع فوقالعاده شرمآور، مهيب و شنيعي هستند که تنها از سياهکاران گرم و داغ برميآيد. آنها گرماند و بدجوري از احوال خود غافل.
اکنون، در آستانه اربعين و سالگرد نه دي، روشنفکر کارگزار و اصلاحطلب، ميتواند به اين خيل عظيم راه پيما به سمت حضرت حسين عليهالسلام بنگرد، و لااقل اين عبرت را بگيرد که رفتار خود را به ترازوي حسين عليهالسلام بسپارد. اين قطعاً از ولنگاري پسامدرنيستي او بهتر است. اين چه ذلتي است که او براي رسيدن به آرمان بيآرماني خود به آن تن ميدهد؟ به سفارت بيگانه، مقابل اسنودنخانه سابق آمريکا، برود؛ حجاب نداشته را از سر بردارد؛ و به بهاي خيانت به ملت خويش، مزد خود را تحويل بگيرد.
نمونه تام اين دست رويدادها و آن دست چرخش روزگارها، ماجراي عاشوراي سال شصت و يک هجري است که در آن هنگام، سي هزار نفر گمان کردند که در دست زدن به سبعانهترين جنايتها، مرتکب فعل معمول ميشوند، ولي اندکي از چرخش روزگار، بر خود آنها معلوم کرد که مرتکب شنيعترين افعال تاريخ شدهاند.
نمونه ديگر رفتارهاي شنيع معمول در جماعتهاي خودفريفته، عاشوراي هشتاد و هشت خورشيدي بود که عدهاي چنان دور هم گرم سياهکاري شدند و کارهاي قبيح انجام دادند، که وحشيانه، بر برهنه ساختن يک جوان، صحه گذاشتند. البته پيش از آن، به هتک حرمت مام ميهن مشغول بودند، ولي برهنه ساختن آن جوان، سمبلي شد براي آشکار شدن خداجو نبودن و شيطانصفتي فتنهگران، پس از شش ماه سياهکاري و شيطانصفتي.
اين روزها، استقبال اصلاحطلبان از رويدادهاي اوکراين، نمونه ديگري شده است که نشان ميدهد، خط سياهکاري در اين جماعت ناتمام است. اتفاقات جاري در اوکراين، نشان دهنده آن است که اصول مسلم حقوق بين الملل، به طرز قبيحي در حال نقض هستند، بدون آنكه سخني به اعتراض از سوي نهادهاي جمعي دنيا برآيد. انگار، ديگر، مداخله بيپرده در امور داخلي يک کشور، و نقض استقلال يک دولت ملت، يک اصل به رسميت شناخته حقوقي نيست. از آن بدتر، مردمي هستند که خودشان به سياستمداران خارجي خوشامد ميگويند تا کشور خود را به آنها بفروشند.
ماجراي اوکراين که انگار به دهان روشنفکر کارگزار و اصلاحطلب شيرين آمده، استمرار همان خطي است که مجوزهاي سازمان ملل به ناتو براي مداخله در کشورها، و بروز جنگ نيابتي در سوريه تبلورهاي يک اپيدمي غيرمنطقي و هولناک هستند، که لشکرکشي سبعانه غرب و غربگرايان را مشروع جلوه ميدهد.
آيا با تکرار آغاز قرن بيستم مواجهيم، وقتي که نيهيليسم پايان قرني، نخبگان و تودههاي مردم را کرخت کرد تا رفتارهاي شنيع را تحمل کنند؟ آيا دنيا، مجدداً به سوي ناکجاآبادي از شر و شرارت رهسپار است؟
حکايت روشنفکر کارگزار و اصلاحطلب
حکايت روشنفکر کارگزار و اصلاحطلب هم، حکايت غرقه شدن در چنين پنداري است: رفتارهاي شنيع معمول در جماعتهاي خودفريفته.
از وانفساي هشتاد و هشت که به همين جهت وانفسا بودن، "فتنه" نام گرفت، روشنفکر کارگزار و اصلاحطلب در محافل خود گير کرد، و کارهاي ناگفتني از او سر زد، شيوههاي شرمآوري براي رسيدن به مقاصد نامشروع خود انتخاب نمود، و بيپرده به مردم خويش خيانت ورزيد. جالب آن که هنوز بيدار نشده است و ادامه ميدهد. او به بيشرميهاي خود ادامه ميدهد. وقتي روشنفکر کارگزار و اصلاحطلب، که کشور خود را لااقل براي نيم قرن عقب انداخته، بيشرمانه از "بخشش دو جانبه" حرف ميزند، اين نشان ميدهد که اين روشنفکر، به مصيبت اشقياي کربلا گرفتار است. در گروهي براي خود ميگويند و براي خود هورا ميکشند. البته او از بيشرميهاي خويش، طرفي نبسته است و نميبندد، ولي آن چه براي خود ميافزايد، سياهرويي و سياهروزي در حافظه تاريخي ملت است. آنها گرماند و خطاهايشان از شماره برون تاخته.
وقتي روشنفکر کارگزار و اصلاحطلب، طوري به بازتاب ويژه و جانبدارانه وقايع اوکراين در مطبوعات زنجيرهاي مشغول است، تو گويي آنها آرزو ميکنند که در سفارت انگليس باز شود، و آنها ضمن تناول مجدد پلو در باغ سفارت، سفير انگليس را به مداخله در کشور خود فرا بخوانند، معلوم ميشود که اين روشنفکر به مصيبت اشقياي کربلا گرفتار است؛ در گروههايي گير کرده است که پيوسته براي او هورا و هوار ميکشند.
وقتي پرده از وقايع تلخ سفارت يونان، روبهروي اسنودنخانه سابق آمريکا، و وطنفروشي بيپرده آن دو نفر، و همچنين، دم و دستگاه مسئولي که پس از آن رويداد سياه، حتي از احضار سفير يونان پرهيز کرد؛ اينها وقايع فوقالعاده شرمآور، مهيب و شنيعي هستند که تنها از سياهکاران گرم و داغ برميآيد. آنها گرماند و بدجوري از احوال خود غافل.
اکنون، در آستانه اربعين و سالگرد نه دي، روشنفکر کارگزار و اصلاحطلب، ميتواند به اين خيل عظيم راه پيما به سمت حضرت حسين عليهالسلام بنگرد، و لااقل اين عبرت را بگيرد که رفتار خود را به ترازوي حسين عليهالسلام بسپارد. اين قطعاً از ولنگاري پسامدرنيستي او بهتر است. اين چه ذلتي است که او براي رسيدن به آرمان بيآرماني خود به آن تن ميدهد؟ به سفارت بيگانه، مقابل اسنودنخانه سابق آمريکا، برود؛ حجاب نداشته را از سر بردارد؛ و به بهاي خيانت به ملت خويش، مزد خود را تحويل بگيرد.
دکتر حامد حاجيحيدري
+ نوشته شده در شنبه سی ام آذر ۱۳۹۲ ساعت ۱۱:۴۰ ب.ظ توسط دوست دار اهل البیت (ع)
|
اقدام مشترک وزارت کشور و وزارت خزانه داری ایالات متحده در
اضافه کردن این 17 مورد به لیست سیاه تحریم، کمی پیش از حضور وندی شرمن، مذاکره
کننده ارشد آمریکا در «کاپیتال هیل» و تاکید وی بر اجرای محکم و بی خدشه تحریم های
فعلی بود. وی در سخنان خود بدون تعارف تاکید کرد که تحریم ها و تنبیهات جدید منجر
به خارج شدن ما از مسیر قرار دادن ایران در راستای توافقی بلند مدت بر سر برنامه
هسته ای اش خواهد شد.
در
همین رابطه، دیوید کوهن، مسئول بخش اجرا و پیگیری تحریم ها در وزارت خزانه داری
آمریکا، اعلام کرده است که توافق نامه موقتی ژنو تداخل و منافاتی با تلاش ما برای
شناسایی و جریمه اشخاص و شرکتهایی که به برنامه هسته ای ایران کمک کرده یا در دور
زدن تحریم ها این کشور را یاری میکنند، ندارد.